Hamaney'in cenazesinde 2. gün: Tahran caddelerinde gül şerbeti dağıtılıyor

Tahran, son günlerde İran tarihinin en büyük devlet organizasyonlarından birine sahne oluyor. Ayetullah Ali Hamaney için düzenlenen cenaze törenleri, başkentin günlük hayatını büyük ölçüde değiştirdi. Belediye, milyonlarca kişinin katılması beklenen törenler için toplu ulaşımı ücretsiz hale getirdi. Okullar, spor salonları ve kamu binaları ziyaretçilerin kullanımına açıldı. Şehrin ana arterleri güvenlik gerekçesiyle kapatıldı. Devrim Muhafızları ile emniyet güçleri tören güzergâhını olağanüstü tedbirler altında tuttu. Savaşın ardından düzenlenen bu organizasyon, İran yönetimi açısından devletin ayakta kaldığını gösteren büyük bir vitrin niteliği taşıyor. Ancak Tahran’daki asıl hikaye cenaze kortejinde değil, yabancı devlet heyetlerinde saklı. Büyük devlet adamlarının cenazeleri çoğu zaman uluslararası sistemin sessiz zirvelerine dönüşür. 1953’te Stalin’in cenazesi, Soğuk Savaş’ın ilk yıllarında güç merkezlerinin Moskova ile ilişkisini göstermişti. 1970’te Nasır’ın cenazesi Arap dünyasının yeni liderlik arayışını ortaya koydu. 1980’de Tito’nun cenazesi, Doğu ile Batı bloklarını aynı törende buluşturan ender diplomatik anlardan biri oldu. 2022’de Kraliçe II. Elizabeth’in cenazesi ise Batı ittifakının dayanışmasını sembolleştirdi. Tarih bize cenazelerin çoğu zaman yas törenlerinden daha fazlası olduğunu gösteriyor. Devletler bazen yeni güç dengelerini zirve toplantılarından önce cenaze törenlerinde görünür hale getiriyor. Bugün Tahran’da oluşan tablo da benzer bir okumayı hak ediyor. Şu ana kadar.